Kwallen, oesters en zeegras Zeeschildpadden halen hun voedsel uit de zee, maar ze eten niet allemaal hetzelfde. De dikkopschildpad eet bijvoorbeeld graag oesters, de lederschildpad duikt liever naar diep water om kwallen te zoeken. De karetschildpad plukt sponzen, zeedieren die veel op koraalriffen zitten. De groene zeeschildpad is de enige die geen andere dieren eet. Hij eet planten en zeegras, dat hij in ondiep water van de bodem graast. Eitjes op het strand Zeeschildpadden komen alleen aan land om hun eitjes te leggen. Daarvoor zwemmen ze meestal naar het strand waar ze zelf geboren zijn, ook al is dat duizenden kilometers ver. Daar paren ze eerst in het water. Als het donker is, kruipt het vrouwtje daarna aan land. Voor een zeeschildpad is dat een zware en gevaarlijke klus. Lopen kost een zeeschildpad veel moeite en snel wegkomen voor een dier dat van schildpadden houdt, zit er niet in. Eenmaal op het land, graaft het vrouwtje een kuil, legt daar haar eitjes in, en dekt alles weer af met zand. De eitjes zien eruit als zachte pingpongballetjes en een zeeschildpad legt er ongeveer honderd en soms zelfs tot tweehonderd per keer. Sommige zeeschildpadden stampen het zand waarmee de eitjes zijn afgedekt nog een beetje aan door er met de onderkant van hun schild op heen en weer te wiebelen. Zo valt het nest minder op. Zon maakt jongetjes en meisjes Een zeeschildpad verbergt haar eitjes op het strand onder een laagje zand. Daarna broedt de zon ze in 55 tot 75 dagen uit. De warmte van de zon bepaalt of er jongetjes of meisjes uit de eieren komen. Is het erg warm, dan komen er meer meisjes. Bij lage temperaturen komen er meer jongetjes. Is alles normaal, dan komen er ongeveer evenveel jongetjes als meisjes. Eenmaal uit het ei, gaan de jonge zeeschildpadjes als het donker is op een holletje naar zee. Degene die dat halen, leven daar de eerste jaren van kleine zeedieren. Zelf zijn ze ook voedsel voor andere zeedieren en voor vogels. Van elke duizend kleine zeeschildpadjes, worden er met al die gevaren maar enkele volwassen. Dat duurt lang: minstens tien en soms wel vijftig jaar. Maar dan nog hebben ze een flinke tijd voor zich, want zeeschildpadden kunnen meer dan honderd jaar oud worden. |